We gaan weer eens een casus bespreken!
Dat hebben we een hele tijd niet gedaan (zeg maar gerust: veel te lang), maar we pakken dit graag weer op.
In deze casus gaat het om pijnklachten in de schaam- en liesstreek na een val, inmiddels zo’n jaar geleden.
Een jaar na het incident was overeind komen vanuit lig of het optillen van het been nog steeds erg pijnlijk en moeizaam.
🔍 Onderzoek
Bij palpatie (het voelen en beoordelen van de spieren) zagen we verhoogde spanning in de buikspieren, de heupheffers (zie afbeeldingen) én de lage rug.
Gezonde spieren horen in rust zacht en ontspannen aan te voelen, maar in dit geval bleven ze juist hard en gespannen. Dat duidt erop dat de spierfunctie verstoord is.
Palpatie blijft daarmee één van de meest waardevolle tools om te bepalen welke richting de behandeling op moet.
Spierfunctietesten lieten zien dat de buikspieren, heupheffers en rugspieren allemaal minder goed functioneerden. Daarmee bedoelen we dat de spieren bij het geven van weerstand niet voldoende konden aanspannen en dus niet krachtig aanvoelden.
De conclusie: overactiviteit van de buikspieren en heupheffers, en onderactiviteit van de rugspieren.
Belangrijk om te benadrukken: dit gaat niet om spierkracht in de zin van ‘sterk of zwak’, maar om spieractiviteit. Omdat de spieren aan de voorzijde continu gespannen stonden, kregen de spieren aan de achterzijde nauwelijks de kans om hun functie uit te voeren.
💡 Behandeling
De behandeling richtte zich op het losmaken van de buikspieren en de heupheffers – en dus bewust níet op de rug.
Bij de her-test functioneerden de spieren weer, en was de pijn al duidelijk verminderd.
📌 Huiswerk
De cliënt kreeg oefeningen mee om de buik- en heupspieren los te maken en de rugspieren te activeren en trainen.
Na drie behandelingen was er duidelijke vooruitgang en kon de cliënt zelfstandig verder.
Triggerpoints in de rechte buikspieren (rectus abdominis)
Triggerpoints in de heupheffers (illiacus & psoas)